SAMORZĄD POWIATU ZADANIA TRYB WYBIERANIA

SAMORZĄD POWIATU: To zaistniały na skutek ustawy z dnia 05 czerwca 1995 roku znajdujący się pomiędzy samorządem gminy a samorządom województwa organ samorządu terytorialnego. Samorząd powiatu stanowi następstwo przekształcenia ,,podziału terytorialnego kraju z dwuszczeblowego” istniejącego w Polsce na przełomie lat 1975 – 1998 na trójszczeblowy. Tak samo jak w wypadku województwa czy gminy ,,mieszkańcy powiatu” zawiązują (,,tworzą”) z godnie z prawem ,,wspólnotę samorządową” a autonomia powiatu chroniona jest prawem. Powiat realizuje powinności publiczne o kształcie ponadgminnym ale nie wchodząc w obszar działalności gmin. Fundamentalną sferą aktywności powiatu to: dbałość o stań dróg publicznych, ochrona transportu, ochrona środowiska, ,,przeciwdziałanie bezrobociu” a także pomoc społeczna. Powiatową jednostkę samorządową konstytuują ,,tworzą” rada powiatu jako organ ustanawiający oraz kontrolny a także zarząd powiatu, który stanowy organ ,,wykonawczy” a przewodnicy jej starosta. Z uwagi na liczbę mieszkańców rada powiatu liczy od 20 do 60 osób. Radnych wybiera się w wyborach powszechnych, proporcjonalnych i przy ,,zastosowaniu” formuły d'Hondta, która promuje duże partie i komitety wyborcze. Starostę wybiera rada powiatu. Natomiast na wiosek starosty rada powiatu wybiera ,,pozostałych członków zarządu” w składzie od 3 do 5 osób ,,bezwzględną większością ustawowego składu rady” w głosowaniu tajnym. Natomiast w sytuacji gdy w przeciągu trzech miesięcy rada powiatu nie dokona wyboru to zgodnie z prawem zostaje rozwiązana. Z kolei Zarząd może zostać rozwiązany (odwołany) w wyniku ,,nieudzielenia” tzw. absolutorium a także z ,,innych przyczyn”. W tym drugim przypadku, ,,wniosek musi zostać zgłoszony przez 2/5 radnych” wraz z opinią komisji rewizyjnej a także ,,musi zostać poparty przez 3/5/” składu rady jak wynika z ustawy. W wypadku zniesienia (,,odwołania”) zarządu i nie wybrania nowego w czasie ,,trzech miesięcy” następuje rozwiązanie rady. Warto pamiętać, iż w wyborach do samorządu powiatu w 11.10. 1998 roku, które były pierwszymi wyborami na tym szczeblu największą liczbę mandatów zdobyły wtedy AWS i SLD. AWS zdobyła 3130 mandatów natomiast SLD pozyskały 2825 mandatów z kolei komitety lokalne określane jako tzw. ,,Trzecia siła” obecną w samorządzie powiatowym stały się ,,koalicje lokalne” zdobywając razem 2 561 mandatów. Źródło: leksykon politologii”., s.524-525. Autor: A., Antoszewski i A., Herbut.

AKTOR POLITYCZNY

AKTOR POLITYCZNY: jest to grupa lub jednostka znajdująca się w centrum wydążenia politycznego, W role aktora politycznego może wcielić się zarówno elita, armia, głowa państwa, gabinet, państwo, elektorat, naród, klasa a także polityk, itd. (patrz F, Fryszka, ,,Nauka o polityce” 1984 rok). Aktor polityczny jako określenie pojawiło się w politologii z uwagi na charakterystyczną rolę jaką aktorzy odgrywają w polityce i w teatrze dramatycznym. Aktor usiłuje uświadomić widza iż rola, którą gra jest autentyczna a słowa, które wypowiada są wiarygodne. Siła przekazu wzmacniana jest odpowiednio dobraną choreografią i scenografią, Zdaniem M. Croziera i E. Friedbarga (Człowiek i system, wyd. pol., 1992) zachowania i cele mają czasami nie zbyt do końca  widoczne cele a także zamiary. Postępowanie aktorów politycznych bywają nierozważne ponieważ to co raz było celem, w innych okolicznościach może okazać się sposobem, który prowadzi do osiągniecia tego celu. Po drugie postępowanie aktora politycznego zawsze ma charakter aktywny. Bierność w polityce również jest postawą przemyślaną obliczoną na wywołanie konkretnych skutków, ilustracją takiego zachowania może być np., nie uznanie systemu politycznego wyrażonego w formie bojkotu. Najeży zaznaczyć iż, rzeczowe działanie nie jest wynikiem określonych celów politycznych ale wypływa z szans, które aktor może wykorzystać w określonym zachowaniem. W polityce nie znajdziemy działań do końca pozbawionych logiki. W sytuacji, w której jakieś działanie wszystkim wydaje się pozbawione sensu to aktor polityczny zawsze stara się je odpowiednio zmodyfikować oraz dopasować do strategii, którą sobie opracował. Zachowanie aktorów politycznych uwydatniają się na dwa sposoby: defensywny czyli taki, w którym aspiracją aktora politycznego jest utrzymanie zdobytej pozycji, Natomiast drugi sposób zachowania politycznego określany jest jako ofensywny czyli taki, który koncentruje się na poprawie swojej dotychczasowej pozycji. Korzystanie w politologii z określenia aktor polityczny związane jest z faktem, ze polityk podobnie jak aktor dramatyczny aby mógł funkcjonować musi posiadać własną ,widownie”. Aktor polityczny rozumiany w pod tym kontem potrzebuje właśnie publiczności nazywaną ,,publicznością polityczną” czyli jest to krąg odbiorców przekazu pod podstacją informacji przekazującej przez aktora politycznego. Pamiętajmy iż aktor polityczny usiłuje dotrzeć z swoim przekazem zarówno do serca widza jak i do jego umysłu, wywołując tym samym pożądane stany emocjonalne przy pomocy np., kontaktu bezpośredniego. Źródło: leksykon politologii”. Autor: A., Antoszewski i A., Herbut. Zapraszam także to przeczytania recenzji Wywiad Anny Wojciechowskiej z Januszem Palikotem pot. Tyt, ,,KulisyPlatformy", która ukazuje działanie aktora politycznego w praktyce.