,Stye Jobs gdzie pada jabłko” czyli ,,iPrzewodnik po nowej generacji” aut. Jav Elliot

   Książa napisana przez Java Eliota byłego wiceprezesa Aplle'a i współpracownika Stye'e Jobsa. To historia chłopca z ranczu późniejszego komputerowego Edisona z Doliny Krzemowej.  Eliot Charakteryzuje Jobsa jako bezkompromisowego lidera dążącego od wyprodukowania doskonałego produktu. Przedstawia faceta znającego każdego ze swoich pracowników traktując ich jak swoje dzieci. Dbał o szczegóły w firmie. Pytał np. tak ,,Co dziś zrobiłeś takiego abym nie miał powodu zwolnić Ciebie”? Mawiał tez ,,jeśli masz dobry pomysł to podziel się nim”. Eliot podkreśla umiejętności Jobsa, które  dotyczyły budowania zespołu.

    Książka przestawia wizjonera, który udowadnia, że nierealne pomysły przy ogromnej pracy okazują się rzeczywistością. Jobs okazał się doskonałym nie tylko liderem firmy ale także psychologiem zaspakajającym pragnienia. Książka jest dla pracowników i pracodawców.  Pokazuje iż warto popracować w niedziele aby osiągnąć sukces oraz, że angażowanie mogą wygrać z doktoratem. Podpowiada jak tworzyć zespół i zwiększyć jego kreatywności. Czy jest to książka o biznesie? Ponieważ uwydatnia metody postępowania wobec pracowników, kontrahentów, konkurencji to odpowiedz brzmi tak. O biznesie, którego Jabłko (owoc) trawił do domów na całym świecie pod postacią np. ipada, lub telefonu. Autor opisując ,,genialnego dzieciaka” ale nie pomija jego wpadek. Ukazuje zarazem umiejętność przekuwania ich w sukces. Więc jeśli masz chęć realizacji swojego pomysłu to stosuj zasady Stev'a Jobsa a staniesz się Stev'em Jobsem jutra. 
    Książka pokazuje tez, wymiar globalny biznesu z kolei produkty Jobsa nie są już tylko dobrem luksusowym ale powszechnymi przewodnikami po świecie. Tak jak niegdyś Ekison dał nam żarówkę tak ,,dziś” Jobs daje Nam tablet, który staje się powszechną ,,żarówką” nowych czasów bez światła której zaczynamy błądzić. A dodatkowo można się Jego produktami bawić, na nich pracować i przy pomocy nich komunikować się. Czy właśnie o to chodziło Jobsowi? Odpowiedz znajdziecie w książce. Zapraszam do lektury. Przeczytaj bo warto!

ANARCHIZM KOLEKTYWISTYCZNY

ANARCHIZM KOLEKTYWISTYCZNY: czyli doktryna stworzona przez M. Bakunina, który koncepcje i idee zawarł w broszurach, książkach oraz w pismach takich jak np. ,,Państwo i anarchia” z roku 1873, ,,Niemieckie cesarstwo bata i rewolucja społeczna” z roku 1871, ,Bóg i państwo” z roku 1871 a także ,,Rewolucyjny katechizm z roku 1866. Bukanin udowadniał, iż absolutna wolność czyli z natury niepodzielna stanowi nadrzędną wartość. Sądził również, że wolność absolutna nie jest w konflikcie z nieprzymuszonym przyjęciem przez jednostkę zasad, które dotyczą wszystkich a więc także niejednolitych grup ludzkich. Akcentował jednak, że przynależność jednostki do zbiorowości powinna mieć dobrowolną formą a nawet ma być wynikiem spontaniczności. W odróżnieniu do Proudhona negował pomysł łagodnych reform natomiast optował za niezwłocznym zlikwidowaniem państwa. Miał nadzieje, że istnieje szansa szybkiego postępu rewolucji zapoczątkowaną przez utajnioną federacje konspiratorską. Wzorzec społeczności anarchistycznej upatrywał w luźnym sojuszu grup konsumpcyjno-produkcyjnych integrujących się w wyniku przesłanek nieprzymuszonych tak w sferze poziomej (w skali okręgów i gmin), jak i sferze pionowej (federacyjna struktura). W zasadniczy sposób negował własność prywatną. Przewidywał, że pokolenia, które nadejdą będą kierować się założeniem równości ekonomicznej, której istotę miała określać nie jasno sprecyzowane pojęcie ,,instynktu mas”. Na zasadzie solidarności jednostek i równości społecznej. Przewidywał także, że kolektywizm stanie się antidotum na zagrożenie gromadzenia się majątku narodowego w najważniejszych centrach dyspozycyjnych.  Źródło: leksykon politologii”. Autor: A., Antoszewski i A., Herbut        

AGRARYZM I JEGO PRZYKŁAD

AGRARYZM Z J. łac. ager znaczy ziemia, rola, pole, drugi człon tego terminu czyli agrarius dotyczy znaczenia słowa rolnika, rolny lub roli. Agraryzm jest doktryną polityczno-społeczną zapoczątkowaną w Niemczech bazującą na prądzie społeczno-politycznym reprezentującym przez właścicieli ziemskich. Albert E. von Schἃffle żyjący na przedsieni lat 1831 – 1903 socjolog, prawnik oraz ekonomista, napisał m.in. ,,Ryzyko agraryzmu dla Niemiec” w 1901 roku i użył pojęcia agraryzmu jako pierwszy. Dzisiaj agraryzm oznacza doktrynę polityczno-społeczną opartą na solidaryzmie klasowym, monolicie moralnego chłopstwa odwołującego się do potrzeby przestawienia ustroju gospodarczo-społecznego na tory tz. ,,trzeciej drogi” biegnącej między socjalizmem a kapitalizmem mając na uwadze głównie interesy wsi i rolnictwa, którą politycznie nadzoruje klasa chłopska. Agraryzm jest także ruchem polityczno-społecznym określanym także nutami ludowymi bazującymi na doktrynie agraryzmu lub na ruchach ludowych zakorzenionych w doktrynie agraryzmu. Korzenie ideowe agraryzmu sięgają fizjokratyzmu z XVII w., który na pierwszym miejscu stawia pracę wytwórczą tylko w rolnictwie i uznaje wyższość rolnictwa w gospodarcze nad przemysłem, handlem, rzemiosłem oraz nierealną koncepcją romantyzmu ekonomicznego (J. Ch. Sismonde de Sisnondiego 1773-1842 r.). Romantyzm gospodarczy popierał gospodarkę drobnorynkową dyktowaną przez drobnych rzemieślników i rolników w stosunku, do których państwo stosowało zaawansowaną politykę protekcjonizmu. Modelowy opis głównych myśli agraryzmu ujmuje tzw. piramida wartości wymyślona przez najważniejszego ideologa pochodzącego z Czechosłowacji Milana Hodzę (1878 – 1944). Piramida wartości agraryzmu złożona jest z czterech części: pierwsza składa się z ziemi, z człowieka oraz z pracy, druga cześć składa się z rodziny, z gminy i z samorządu, do trzeciej części należy państwo, ojczyzna oraz naród. Istnieją rodzaje agraryzmu tak ja np. w Polsce gdzie w okresie międzywojennym kładziono nacisk na samokształcenie i działalność społeczną w wyniku, której miał dokonać się renesans duchowy, gospodarczy i moralny w szczególności klasy chłopskiej.                    
Do rozkwitu ideologicznego i organizacyjnego agraryzmu przyczynił się Związek Rolników (Bund der Landwirte), który narodził się w Niemczech a najważniejszym konsultantem i ideologiem tego związku był Gustaw Ruhland (,,Wprowadzenie do polityki agrarnej” z roku 1901). W tym samym czasie co agraryzm niemiecki powstało w Stanach Zjednoczonych tzw. Przymierze Farmerskie, które funkcjonowało na przedsieni lat osiemdziesiątych XIX w. Ruch agrarny kojarzony także z ruralizmem (tłumaczony z J. angielskiego w następująco: rulal znaczy złączony z wsią, rolny), początkowo rozwijał się w Teksasie i oznaczał samokształceniowo-samopomocowe związki lokalne. Ruralizm jako ruch nie funkcjonował zbyt długo ponieważ został zagospodarowany przez populizm i Partię Demokratyczną co wpłynęło na utratę ideowego charakteru tego ruchu. Renesans ideologii i ruchów ruralizmu miał miejsce na początku wieku XX a także w okresie międzywojennym. W tym ostatnim okresie na znaczeniu zyskiwały głównie ruchy agrarystyczne w Danii, które rozpowszechniał ideolog Mikołaj Grndvig. Natomiast w Szwajcarii propagatorem tego ruchu był prezes Szwajcarskiego Związku Chłopskiego. Podobnie jak w wymienionych wyżej krajach formowały się myśli agrarystyczne tak jak w innych krajach europejskich w tym w szczególności w Czechosłowacji, w której zbudowano w 1899 roku Czeską Partię agrarną. Następnie partię tą przebudowano w 1905 roku w Czechosłowacką Partię Agrarną, której repetentami byli M. Hodża, A. Svehla i O. Frankenberge. W Bułgarii powstał w 1901 roku Bułgarski Ludowy Związek Chłopski firmowany przez A. Stambolijskiego. Partie agrarne funkcjonowały także w Rumunii, na Węgrzech i w Jugosławii.  Formacje chłopskie akceptujące program agraryzmu polowały w 1921 roku Międzynarodowe Biuro Agrarne w Pradze nazywane również ,,Zieloną Międzynarodówką”, którego pomysłodawcą był A. Svehli. Z tymi partiami kooperował Słowiański Związek Młodzieży Wiejskiej powołany na Kongresie Lubljanie w 1924 roku.                 

       Jeśli chodzi o ruch agrarny w Polsce, to jest on związany z programem powstałego w 1895 roku Stronnictwa Ludowego oraz z działalnością J. Stapińskiego ks. S. Stojałowskiego, B. i M. Wysłouchów a także z ruchem zaraniarskim w latach 1907 – 1914. W czasie trwania II RP agraryzm był podwaliną programową Stronnictwa Ludowego, którego koncept z 1935 r. stał się standardową myślą ruchu ludowego oraz Związku Młodzieży Wiejskiej RP ,,Wici”. Czołowymi postaciami, które rozpowszechniały agraryzm w tamtym czasie byli: W. Styś J. Niecko, S. Inglot F. Bujak, S. Miłkowski (,,Agraryzm jako forma przebudowy ustroju społecznego, 1934, Walka o nową Polskę”). Jeśli chodzi o myśl agraryzmu to latach 1945 – 1947 nawiązywało do niej mikołajczykowskie Polskie Stronnictwo Ludowe. Natomiast do agraryzmu jako idei po roku 1989 odwoływała się większa część partii ludowych, do której zaliczono m. in. SLCH, PSL, PSL- ,,Solidarność”. Programy oraz działalność tych partii zostawały podane jednak sprawdzeniu i korekcje pod kontem polityczno-społecznych, ekonomicznych a także geopolitycznych okoliczności zaistniałych po upadku rygoru komunistycznego. Kompleks idei dot. agraryzmu nazywany także neoagraryzmem.  Źródło:, leksykon politologii”. Autor: A., Antoszewski i A. Herbut.